Miód

Nasza pasieka nie stoi w jednym punkcie na mapie – ona żyje rytmem pożytków.

Najpierw Wisła niesie wilgoć nad łąkami i wąwozami Kazimierza Dolnego, a powietrze ma ten charakterystyczny, ciepły zapach kwitnienia. Pszczoły pracują inaczej niż wtedy, gdy jedziemy w głąb Lasów Janowskich i Biłgorajskich, gdzie las daje głębię i cięższe, “ciemniejsze” nuty. W dolinie rzeki Ciemięgi łapiemy to, co ulotne: krótkie okna kwitnienia, które robią różnicę w smaku i aromacie.

Właśnie dlatego nasze miody są tak różne, bo zbieramy je z różnych terenów, w różnych momentach sezonu, a nie z jednego “bezpiecznego” pożytku. Prawdziwy miód ma prawo się zmieniać.

I to przede wszystkim znaczy że krystalizacja jest naturalna i nie oznacza, że “coś się zepsuło” – to często najlepszy znak, że miód był traktowany uczciwie. Gdy chcesz uzyskać znów płynną konsystencję, robimy to bezpiecznie: nie przegrzewamy miodu powyżej 42°C,
a używamy urządzeń do dekrystalizacji, które pilnują temperatury
i robią to powoli, bez utraty jakości.

Zapamiętaj – przechowuj miód w cieniu, w suchym miejscu, ze szczelnie zamkniętą pokrywką.

I jest jeszcze jeden detal, o którym mało kto pamięta, a robi największą różnicę. Do słoika nie wkładaj oblizanej łyżeczki ani łyżeczki z wodą. Wilgoć i “resztki” to prosta droga do fermentacji – to najczęstszy błąd, przez który ludzie myślą, że miód jest zły. U nas w pasiece to żelazna zasada!

Miód lubi czystość, spokój i czas, a wtedy odwdzięcza się smakiem, który pamięta się długo.